ديوانه ( 1294 - 1259 ) شيخ اسد اللّه قمشه‌اى ، كه در شعر از تخلّص « ديوانه » استفاده مىكرد ، در سال 1259 هجرى شمسى ( 1298 ق ) در شهر قمشه از توابع اصفهان قدم به عرصهء حيات گذاشت . پدرش محمّد جعفر قمشه‌اى به شغل كشاورزى اشتغال داشت و از اين رهگذر معيشت مىكرد . اسد اللّه قمشه‌اى همين‌كه به سنّ رشد رسيد ، در خود علاقه و دلبستگى خاصّى به كسب دانش يافت . ازاين‌رو به تحصيل علوم قديمه پرداخت ، صرف و نحو و منطق و معانى و بيان را از استادان اين علوم فرا گرفت ، آن‌گاه به تحصيل فقه و اصول مشغول شد و چندى نيز به كسب فلسفه راغب گشت و از ميرزا نصر اللّه قمشه‌اى حكمت طبيعى و الهى را آموخت . ازآن‌پس رهسپار اصفهان شد و در مدرسهء چهارباغ مسكن گزيد و همچنان به تحصيل دانش پرداخت . ديوانه شاعرى خوش‌ذوق و توانا بود ، طبعش به غزل‌سرايى مايل بود و غزل را نيكو و استادانه مىسرود و از هنر خوشنويسى نيز بىبهره نبود ، به خصوص در نوشتن خطّ شكسته مهارت بيشترى داشت . ديوانه با آنكه بيش از سى و پنج سال از عمرش نگذشته بود ، در سال 1294 شمسى ( 1334 ق ) چشم از جهان فروبست و در تخت فولاد اصفهان به خاك سپرده شد .